XI епархіяльны экалагічны злёт «Праваслаўная моладзь за ўстойлівае развіццё», які базуецца на тэрыторыі прыхода храма Святой Жыццепачатнай Тройцы гарадскога пасёлка Зэльва, праходзіць кожны год.
У гэтым годзе ля ракі Зэльвянкі сабралося каля 150 удзельнікаў з Зэльвенскага, Ваўкавыскага, Мастоўскага, Свіслацкага, Шчучынскага раёнаў, а таксама з Мінскай вобласці.
Палатачны лагер размясціўся ля затокі паблізу вёскі Расцевічы. Кожны дзень злёту пачынаўся з ранішняй малітвы і завяршаўся вячэрняй. У ўдзельнікаў злёту была насычаная праграма: тэматычныя ралявыя гульні, майстар-класы па ганчарнай справе, вырабе тканевых лялек, лекцыі і фільмы па экалогіі, урокі рукапашнага бою, спартыўныя гульні, а таксама сустрэча з байкерскім клубам. Незабыўныя эмоцыі падарылі ўдзельнікам катанне на конях, на лодках, канцэрты і маляўнічы феерверк.
— Сняданкі, абеды і вячэры — тут усё рыхтуецца выключна з экалагічна чыстых прадуктаў. Пры распрацоўцы меню ўлічваем пажаданні ўдзельнікаў злёту, — распавяла дзяжурны па «палявой кухні» кухар Людміла Трахімец.
На другі дзень эказлёту ў лагер прыехалі зэльвенскія пажарныя — прадэманстраваць абсталяванне, пакатаць на выратавальнай маторнай лодцы і падарыць «кроплі радасці» ў гарачыя +29°C.
— Ідэя правядзення такіх злётаў належыць экалагічнаму аддзелу Гродзенскай епархіі. Па яе ініцыятыве былі створаны экакаманды — моладзевыя групы, якія звычайна фарміруюцца пры нядзельных школах прыходаў. Навучэнцы на працягу года па асаблівай праграме атрымлівалі адукацыю па ўстойліваму развіццю. Летам яны збіраліся ў лагеры для сустрэч з аднадумцамі. Пазней такія сходы перараслі ў экалагічныя злёты, — адзначыў протаіерэй Георгій Субаткоўскі, кіраўнік экалагічнага аддзела Гродзенскай епархіі. — Такі кірунак практыкуюць Германія, Чэхія і многія іншыя еўрапейскія краіны.
— На экалагічным злёце я ўжо ў шосты раз. І тут вельмі выдатна! — падзялілася ўражаннямі Марыя Давыдзік з Ваўкавыска. — Больш за ўсё падабаюцца начныя пасядзелкі ля вогнішча і песні пад гітару. Дарэчы, менавіта тут я ўпершыню прасякнулася гучаннем жывой музыкі. З'ехала з думкай пра тое, што мне тэрмінова трэба навучыцца іграць на гітары. І, наогул, абяцанне, дадзенае сабе, стрымала!
— Гэта не проста песні пад гітару, а самыя сапраўдныя канцэрты! — дапоўніла Дар'я Куршук з Зэльвы. — Задзейнічаны і электрагітара, і барабаны, і бубны... Хоць мне больш падабаецца валейбол — люблю камандныя гульні. Спадзяюся, у наступным годзе зноў пашанцуе трапіць у лагер.
